Koernijtsjes

2 juli 2017

Een jaar vol stappen

 
En weer is er een seizoen voorbij. Afgelopen vrijdag gezellig afgesloten. Er is het afgelopen jaar weer veel gebeurd. Allereerst ben ik erg blij met de extra vrijwilligers die we er dit jaar bij hebben gekregen, zowel in het bestuur als in de commissies. Daardoor hebben we als club weer goede stappen kunnen maken. Dat betekent niet dat alles vlekkeloos loopt, dat weet ik. Er zijn altijd uitdagingen en zaken waar het beter kan. De nieuwe mensen bij de club moeten we inwerken en dat is in een vrijwilligersorganisatie niet binnen een week geregeld. Maar ik verwacht wel dat we daar het komend jaar de vruchten van gaan plukken.
 
We zoeken nog steeds mensen, in elke commissie is er nog wel een vacature. Geïnteresseerden kunnen zich dus altijd melden. De kantinediensten zijn vervallen. Dat betekent dat er weer vrijwilligersuren vrij komen voor andere zaken. De komende maanden wordt daarover meer duidelijk.
 
Wat hebben we binnen LDODK genoten van de selectie. Het toetje in de zaal werd op het veld nog eens overtroffen door een finaleplaats, voor het eerst in de geschiedenis van de club. Helaas was er geen winst, maar iedereen is wel een ervaring rijker. Daar kunnen we in de toekomst van profiteren.  Een prestatie waar we met z'n allen trots op kunnen zijn, en dan ook echt met z'n allen, iedereen binnen de club heeft daar zijn steentje aan bijgedragen.
 
Met de hoofdsponsoren en leden van de Business Club hebben we de afgelopen week gezeild. Het is mij tijdens die dag wel duidelijk geworden hoe blij iedereen is met de prestaties en dat we de sponsoren en Gorredijk het afgelopen jaar op verschillende manieren op de kaart hebben gezet. Ook het kampioenschap van het tweede telt daarin mee. Belangrijk voor de club en de toekomst. Complimenten dus voor de hele selectie en staf, met de nieuwe aanwinsten is het nu ook de insteek om weer een volgende stap te maken.
 
Voor nu wil ik iedereen een fijne vakantie wensen en zien we jullie graag terug in het nieuwe seizoen, vol energie en plezier!
 
Gouke de Vries
Voorzitter LDODK/Rinsma Fashion

Sponsors

Mededelingen

Algemene ledenvergadering 12 juli

Bestuur

Zoals eerder is vermeld, vindt de algemene ledenvergadering plaats op woensdag 12 juli. Alle leden en (ouders van) jeugdleden zijn van harte welkom.

De vergadering wordt gehouden in de Business Club ruimte bij SOC Kortezwaag en begint om 20:00 uur. De definitieve agenda zal uiterlijk een week voor de vergadering gecommuniceerd worden.

Contributie wijziging per 1 juli 2017

Bestuur
 
In verband met de aanpassing van de contributie per 1 juli 2017 (automatische aanpassing met het CBS-prijsindexcijfer over 2016), informeren wij hierbij leden, donateurs en leden Club van 50 over de gewijzigde gegevens betreffende de incassantgegevens en (de incassering van) de  contributie etc.
 
Contributie
Naam incassant : KV LDODK/Rinsma Fashion
Incasso o.v.v. : Korfbalver. L.D.O.D. K.
Adres incassant :Mouterij 24
Postcode incassant : 8401 WG
Woonplaats incassant : Gorredijk
Land incassant : NL
IncassantID : NL14ZZZ011222090000
Kenmerk machtiging : uw lidnummer bij het KNKV
Datum van afschrijven:  aan het begin van elke maand
Incassant ID (van LDODK): NL14ZZZ011222090000
Bedrag:  Contributie zoals vastgesteld tijdens de ledenvergadering in juni 2016, aangepast met het CBS-prijsindexcijfer over 2016.
 
De maandelijkse contributie voor de diverse leeftijdscategorieën bedragen per 1 juli 2017:
Pupillen F/E/D               € 14,01
Aspiranten C/B              € 17,36
Junioren A                     € 19,60
Senioren                        € 25,19
Gezinslidmaatschap      € 77,48
Steunend lid                    € 6,19
AR-leden                       € 14,01
 
AR-leden zijn leden die gebruik (mogen) maken van de trainingsuren en aan wedstrijden mee mogen doen, maar niet vast in een team opgesteld staan. Ze zijn dus overal inzetbaar. AR-leden mogen natuurlijk ook als spelend lid betalen. Deze keuze is aan het lid zelf.
 
Indien er andere bedragen geïncasseerd (dienen te) worden (o.a. Groen Kabaal, korfbalkamp, boetes) ontvangt u hiervan een vooraankondiging 14 dagen voor incassering.
 
Donateurschap
De bijdrage voor een donateurschap bij LDODK/Rinsma Fashion is minimaal € 12,50,- per persoon per jaar. Dit bedrag wordt elk jaar in augustus geïncasseerd.
 
Club van 50
De bijdrage voor een donateurschap bij LDODK/Rinsma Fashion is € 50,= per jaar. Dit bedrag wordt elk jaar in februari geïncasseerd.
 
Lidmaatschap
Het lidmaatschap wordt ieder seizoen stilzwijgend verlengd, tenzij een schriftelijke afmelding is ontvangen bij ledenadministratie (ledenadministratie@ldodk.nl).
 
Een lidmaatschap kan enkel per 30 juni van elk kalenderjaar worden beëindigd, hierbij geldt een opzegtermijn van 1 maand voorafgaand aan deze datum. De opzegging moet dus uiterlijk 1 juni door de ledenadministratie zijn ontvangen.
 
Leden die opzeggen na 1 juni, worden per 1 juli van het volgende kalenderjaar uitgeschreven en zijn dus nog voor het hele seizoen contributie verschuldigd.
 
Voor vragen over contributie/donateurschap/Club van 50 kun je terecht bij Aukje Berga, administratie@ldodk.nl

Indelingen A- t/m F-jeugd 2017-2018

Breedtekorfbalcommissie
 
De definitieve teamindeling voor de A- t/m F-jeugd is bekend. De indeling is als bijlage hieronder te lezen. De indelingen voor de seniorenteams volgt zo snel mogelijk.
 
De komende periode wordt de invulling van trainers en coaches bij de teams afgerond en zal dit dan ook gecommuniceerd worden. Net als het afgelopen seizoen zijn er wederom 2 trainingen voor alle teams. Uiteraard wordt iedereen ook weer op beide trainingen verwacht. Dit is voor het team, maar ook voor je eigen ontwikkeling erg belangrijk. Informatie over de trainingsdagen wordt nog bekend gemaakt. Trainingen starten in principe vanaf 28 augustus, de laatste week van de schoolvakantie. Indien hier van afgeweken wordt, krijg je bericht van de trainer/ster.
 
Mochten er vragen zijn over deze indeling, geef dit even aan via ldodk.terwispel-gorredijk@knkv.net. De vraag zal dan doorgespeeld worden aan de juiste personen zodat er zo snel mogelijk een terugkoppeling gegeven kan worden.
 
Wij wensen iedereen alvast een hele fijne zomervakantie toe, en zien iedereen graag vanaf 28 augustus tijdens de trainingen. De competitie voor 3e, 4e, A1, A2, B1 en C1 start in het weekend van 2/3 september, alle andere teams starten vanaf 9 september met de competitie.

Download

BijlageGrootte
Teamindeling 1718.pdf59.41 KB

Lief en leed

Lief en leed
 
De laatste Koernijtsjes aller tijden levert toch ook weer geblesseerden op. Zo is Diana v.d. Vorst (S1) reeds in mei geopereerd aan haar knie en nu druk met de revalidatie bezig. Kaderlid Jannie Swiersema heeft een operatie ondergaan, maar ook daar gaat het goed mee.
 
Verder wil ik vanaf deze kant natuurlijk ook alle geslaagden binnen onze vereniging van harte feliciteren. Altijd fijn als er weer een diploma behaald is (of een hoger niveau bij het fluiten of gewoon een hogere sprong bij een andere sport). Proficiat!
 
En dan bestaat er ook nog zoiets als huwelijksnieuws. Op 7 juli stappen Betty Jansma (S1) en haar vriend Michiel Veenstra in het huwelijksbootje. Vanaf hier wens ik hen een hele fijne huwelijksdag toe en een hele gelukkige toekomst!
 
En ik maak meteen gebruik van de mogelijkheid om iedereen te bedanken voor alle aandacht en attenties die Fedde Kortstra en ik (S6) kregen toen wij op 4 juni alweer 25 jaar met dat bootje hebben gevaren. Ook dat was voor ons een fantastische dag!
 
Verder wens ik ieder een blessurevrije zomer toe, spoedig herstel daar waar nodig is, en anders even lekker bij komen…… (Ik hoop nog steeds dat ik niemand vergeten ben, en anders weten jullie me hopelijk een berichtje te geven!)
 
Jikke Kortstra (0513-464547/ j.kortstra@telfort.nl)
 

Eindresultaat kleine acties 2016-2017

Actiecommissie
 
Zoals jullie wel weten blijf ik het leuk vinden om middels “kleine acties” toch een beetje extra geld in de kas te krijgen voor de vereniging. Op deze manier is er afgelopen seizoen met de verkoop van paastakken, plantjes, halvajam, kleding en statiegeld toch weer € 36,35 binnen gekomen en dat geld is op de rekening van LDODK gestort.  Op dit moment zijn de gevonden voorwerpen (kleding, etc) van VORIG najaar ook nog bij mij te koop, dus mocht je nog ergens belangstelling voor hebben...
 
Ik weet niet of er nu nog weer kleding door mij ingezameld kan worden, nu we geen eigen kantine meer hebben. Dit vraagt weer om een nieuwe oplossing en zodra er meer duidelijkheid is, krijgen jullie vast bericht. Op dit moment verkleden erg veel teams zich bij Kortezwaag, dus blijven de gevonden voorwerpen daar ook. En daar blijven ze maximaal 6 weken liggen meen ik. Dus let goed op je spullen!
                           
Jikke Kortstra
 

Laatste editie Koernijtsjes

PR-commissie

Hoogstwaarschijnlijk is dit de allerlaatste editie van de Koernijtsjes zoals wij bij LDODK het kennen, digitaal of gedrukt.

In het nieuwe seizoen gaat de PR-commissie een andere vorm geven aan het verenigingsnieuws. Zodra er meer bekend is zullen jullie ongetwijfeld hierover geinformeerd worden.

Mocht je toch wat nieuws of een tip hebben voor de PR-commissie, geef dit dan door via prcom@ldodk.nl. Zij zorgen ervoor dat het via de juiste kanalen (Facebook, site, Instagram, etc) wordt gedeeld.

Jetze de Jong Speler van het Jaar 2017

Tijdens de seizoensafsluiting van LDODK en Groen Kabaal werd Jetze de Jong uitgeroepen tot Speler van het Jaar. Daarnaast deden er zo’n 70 leden mee aan een gezellig beachmixtoernooi en vond er een spelregel-clinic, met aansluitend een barbecue, plaats voor leden van de Business Club.

Sponsors

Jeugdkamp 2017 groot succes

Vrijdag 23 juni was het weer tijd voor het jaarlijkse LDODK jeugdkamp. Op deze regenachtige vrijdag vertrokken rond 16:30 uur bijna 50 jeugdleden (B’s en C’s) op de fiets richting het plaatsje Roden, met als bestemming kampeerboerderij de Hullen. 18:30 uur vertrokken de jongste korfbaltalenten van LDODK/Rinsma Fashion per auto naar Roden. Een verslag:
 
Daar waar het volgens kampbegeleider André Zwart al sowieso 8 weken ‘kurkdroog’ is in Nederland, moest het uitgerekend deze vrijdag dus regenen. Maar de B’s en C’s van onze prachtige korfbalclub gaven daar niks om. Met veel enthousiasme werd er stevig doorgefietst en kwam de hele groep onder aanvoering van Eric Koelma mooi op tijd aan in Roden. Daar moest echter even gewacht worden op de bagage want het busje van Maatwurk (die wij geheel kosteloos mochten gebruiken, top!) had enige vertraging opgelopen. Even na 20 uur had vrijwel iedereen zijn of haar slaapplekje te pakken en waren de bedden netjes opgemaakt. Tijd voor activiteit nummer 1!
 
 
Friso Boode en Lex Punter hadden voor de vrijdagavond een sport en spel circuit uitgezet. In verschillende gemixte teams werden er de meest bijzondere spellen gespeeld. Zo werd er siamees voetbal gespeeld. Voetbal, maar dan in 2-tallen met één been aan elkaar vastgebonden. Ook stond er Kickbal op het menu. Een leuke variant van het spel honkbal. Er was een heuse watergunchallenge. Met waterpistolen moesten zoveel mogelijk bekers omvergeschoten worden. Ook werd er een ringenspel gespeeld, was het welbekende kubb een onderdeel, werd er een soort frisbee estafette gehouden en stond er een ballonnenspel op het programma. Met veel enthousiasme werd er door jong en oud gespeeld en gesport. Toen het donker werd zat het eerste onderdeel van dit jeugdkamp erop.
Uiteraard was het toen voor de jongste jeugd bedtijd. Het was natuurlijk nog lang gezellig op de slaapzalen, want dat hoort bij het LDODK jeugdkamp! En die arme B’s en C’s waren nóg niet klaar. Na een zware fietstocht en na het sport en spel werden de kinderen nog gedropt. In 3 groepen werden deze toppers uitgezet op een willekeurige locatie en ze moesten er zelf voor zorgen dat ze thuiskwamen. Gelukkig waren zaterdagochtend alle kinderen weer op de boerderij…
 
Zaterdagochtend kregen alle kampgangers gezelschap van de allerjongste talenten van de club. 11 eendagskinderen kwamen op bezoek in Roden en ging rond het middaguur met de E’s en D’s naar Zuidlaren, het Sprookjeshof. Een leuk pretpark met volop attracties en een mooie overdekte speelhal waar de kinderen zich urenlang hebben vermaakt. De C’s en B’s zijn overdag naar Klimpark Veenhuizen geweest. Hier hebben ze diverse activiteiten gedaan; een gps tocht op de step, een klimroute, tokkelen en meer. De tijd vliegt op zo’n dag. Voor men het in de gaten had was het alweer etenstijd. Spannend voor Jolanda en Cely. Voor het eerst samen eten maken voor 100 personen. Maar het eten smaakte fantastisch. Macaroni, bami en nasi. Krachtvoer, en dat was wel nodig.
 
Na het eten gingen de eendagskinderen weer naar huis. Dit was niet voor iedereen even leuk. Veel van deze toppers hadden graag willen blijven… Toen het eten was gezakt kon men zich gaan voorbereiden op een avondje bos. Het traditionele vlaggenroof stond op het programma. En dan gaat het ergens om. Prestige. Victorie. Teamspirit. Het is rennen, vliegen, vallen en weer opstaan geblazen tijdens dit spel. Uiteindelijk werden er meerdere partijen gespeeld. De laatste ronde was zonder de D’s en E’s. Zij moesten toen hoognodig weer richting de boerderij. Douchen, en snel in slaap vallen, dat was het devies. Nadat vlaggenroof was afgelopen stond er nog 1 laatste spel op het programma voor de B’s en C’s. Levend Cluedo. Op zoek naar de moordenaar, het moordwapen, de moordlocatie en het motief van de moord. Spannend, in zo’n donker bos. Rond 0:30 uur was het mysterie echter nog niet opgelost en werd er besloten om de rest van de vragen te stellen in de boerderij. Onder het genot van een drankje en een broodje hamburger. Dat ging er wel in bij iedereen.
 
Traditiegetrouw pakt iedereen de tweede nacht wat meer uurtjes slaap dan de eerste. Zo ook dit weekend. De meeste kinderen (en begeleiders) slapen wat eerder en de eerste haantjes krijsen wat later op de zondagochtend. Helemaal niet verkeerd, overigens. Het is zondag altijd inpakken geblazen. En schoonmaken uiteraard. Maar dat is gelukkig een hobby van iedereen hebben wij gemerkt. Binnen no-time was de boerderij veegschoon en kon er gestart worden met het programma van de zondag. Levend bingo en levend kwartet. Bij levend bingo werd er in groepjes gestreden voor een vol rijtje op de bingo kaart. Maar je mocht het nummer pas aankruisen als je de opdracht van Hilde had voltooid. Zo werden begeleiders van veters en riemen beroofd, werden er mayo-highfives uitgedeeld en was de vloer uiteraard lava. Dit en nog veel meer bijzondere opdrachten maakten het spel tot een gezellig geheel. Ook het levend kwartet viel bij iedereen in de smaak. Andre en Martijn zorgden er voor dat er eerlijk gespeeld werd. Met schuilnamen moesten de teams er zo snel mogelijk voor zorgen dat iedereen ‘ontmaskerd’ werd.
 
Het laatste uurtje werd er nog gevoetbald, had Danielle nog een leuke quiz voor een groep jeugdleden in petto en stond iedereen ook wel weer te popelen om naar huis te gaan. Vermoeidheid overheerst op zo’n moment. En gelukkig, was iedereen die dit weekend mee was naar Roden de zondag rond 17:00 uur weer veilig thuis aangekomen. Moe en voldaan. Terugkijkend op een heerlijk weekend. Op naar Jeugdkamp 2018!

Sponsors

LDODK geen landskampioen

 
Vooraf leken de kansen fifty-fifty, maar in de veldfinale – om het kampioenschap van Nederland – bleek Blauw-Wit (A) de betere ploeg. Na drie minuten spelen in de tweede helft was de wedstrijd gespeeld en was LDODK/Rinsma Fashion niet in staat om nog aan te haken. Eindstand: 12-22. Een zure nederlaag aan het slot van een prachtig seizoen.
 
Er hing een mooie ambiance in Bennekom: veel publiek en mooi zomerweer. Maar voor de spelers was het warm om te spelen.
LDODK begon goed. Het eerste schot van Marjolijn Kroon was gelijk een doelpunt, 1-0. Na de 1-1 was LDODK de betere ploeg. De aanvallen werden geduldig neergezet en verdedigend hield LDODK het goed dicht. Een 4-1 voorsprong gaf de verhoudingen op dat moment goed weer. Langzamerhand kwam kreeg Blauw-Wit meer grip op de wedstrijd en kwamen de Amsterdammers dichterbij (4-3). Na twintig minuten spelen stonden de ploegen voor het eerst op gelijke hoogte: 6-6. In die fase zag je dat LDODK het lastiger kreeg: werden in het begin de lange, geduldige aanvallen nog bekroond met een doelpunt, nu was er van het goede schot weinig meer over. En dus had er meer dynamiek in het spel moeten komen. Dat lukte niet en het spel werd daarmee voorspelbaar en te traag: het achterverdedigen van Blauw-Wit (vooral in 1 vak), pakte daarmee goed uit. Met nog een paar minuten spelen, kwam LDODK door een goed doelpunt van Friso Bode nog eenmaal op voorsprong, daar zette Blauw-Wit valk voor het rustsignaal nog twee doelpunten tegenover: 7-8.
 
Blauw-Wit kwam zeer goed uit de kleedkamers. Binnen drie minuten schoot Blauw-Wit vier keer raak: 7-12. LDODK probeerde nog wel aan te haken, maar de wedstrijd was gespeeld. LDODK was niet bij machte het tij te keren. Het veldspel was onvoldoende en datzelfde gold voor het schot. Coach Erik Wolsink probeerde nog wat door Feiko de Vreede een paar keer aanvallend in het veld te brengen. Zijn eerste balcontact was gelijk raak en ook in een latere aanval scoorde hij nogmaals. Maar LDODK kwam er simpelweg niet aan te pas. De LDODK-schutters konden het verschil niet maken en ‘it woe gewoan net mear’. Het verschil in doelpunten liep in de loop van de tweede helft steeds verder op en eindigde op 12-22.
 
Jurjen Bosma was na afloop duidelijk in zijn conclusie: "We hebben hier terecht verloren. We hadden een off-day en wel op het slechtste moment: in de finale. We hebben dit seizoen twee keer de play-offs gehaald en als je dan zo ver komt, dan wil je de wedstrijd winnen ook. Vorige week ging het zó goed tegen PKC en dan is het een grote teleurstelling dat je er vandaag niet staat. Natuurlijk blikken we over een aantal dagen terug op een heel mooi seizoen, maar nu even niet."

Video:

Sponsors

Nikki Woudstra zweeft naar grotere hoogten

Het overweldigende gevoel dat je zweeft, en dan ook nog op eigen kracht. Dát is hoogspringen voor Nikki May Woudstra (29) uit Gorredijk. Maar liefst zonder druk, want dan gaat het niet. ,,Ik ben zelf mijn grootste tegenstander.’’

Het was zo’n moment waarop iedereen net even de andere kant op keek. Een fractie van seconden waarin iets bijzonders plaatsvond, maar geen sterveling die erop had gerekend. Alleen de hoofdpersoon in kwestie, een frêle en 1,87 meter lange atlete uit Gorredijk die eigenlijk voor haar lol meedeed, had gaandeweg de wedstrijd al het gevoel dat er iets moois stond te gebeuren. Hoogspringster Nikki Woudstra – ze gebruikt haar tweede naam May („ik ben in mei geboren”) alleen bij wedstrijden – bedwong zondag voor het eerst een hoogte van 1,85 meter. Daarmee was ze niet alleen de andere atletes bij de clubkampioenschappen in Harderwijk met afstand de baas, ze verbeterde ook haar eigen ‘stokoude’ pr uit 2010. En stapte zo de nationale top 10 aller tijden binnen, wat haar plots – mocht ze meedoen – kanshebber maakt op eremetaal bij het NK atletiek. 

Het emotioneerde haar. Hoe vaak probeerde ze sinds 2010, het jaar dat haar grote doorbraak had moeten worden, niet haar pr van 1,83 meter te verbeteren. Hoe vaak beet ze zich niet stuk op haar eigen ongeduld, haar onvermogen om met druk om te gaan. Aan haar talent lag het niet. In haar jeugd was ze vijf keer Nederlands kampioene. Met Douwe Amels was ze de vaandeldrager van het Friese hoogspringen. Ze geeft toe: „Ik ben zelf mijn grootste tegenstander. Ik kan hoog springen, maar mijn hoofd zit soms in de weg.”

Hoogspringen was voor Nikki Woudstra lange tijd een manier van leven, een levensdoel dat haar zes jaar geleden naar Utrecht bracht. Ze wilde een poging doen het als topsporter te gaan maken en werd lid van het gerenommeerde Ilion in Zoetermeer. Daar stonden de beste trainers tot haar beschikking. Met name Marlies Larsen zat als een bok op de haverkist. Het doel was Rio de Janeiro 2016, de Olympische Spelen. Daarvoor gaf Woudstra haar vertrouwde leven in geboortedorp Wolvega op, verliet ze de veilige omgeving van thuis.

Totdat ze gaandeweg ontdekte dat haar nieuwe bestaan helemaal niet bij haar paste. Ze hield te veel ballen in de lucht, wilde het anderen te zeer naar de zin maken, deed weer anderen voor haar gevoel daarmee juist tekort. Liep vast. Haar prestaties leden eronder.

Vier jaar geleden besloot ze dat het mooi geweest was. Ze pakte haar boeltje en trok in bij haar vriend Richard Tenhage, zoon van de Gorredijkster groenteboer. Nu is hoogspringen een aardigheidje naast haar werk als sociotherapeut bij Hoeve Boschoord in Boijl. En ja, dan kunnen er ineens onverwachte dingen gebeuren, noem het de mysterieuze krachten in de sport.

„Ik ben er achter gekomen dat ik het best gedij als ik ook andere dingen kan doen die ik leuk vind”, zegt Nikki Woudstra drie dagen na de sprong die haarzelf vleugels gaf en die de atletiekploeg van Impala aan handhaving in de tweede divisie hielp – een vriendendienstje, want officieel is ze nog steeds lid van Ilion. 

„De wedstrijd van zondag was pas mijn eerste sinds september. Ik had er zin in. Op de training ging het de laatste tijd heel makkelijk. Soms ben ik zo zenuwachtig dat het tegen me gaat werken. Dan leg ik mezelf zoveel druk op of verwacht ik er zoveel van, dat ik er gespannen van word. Dan slaat het door en raak ik het niet meer kwijt. Deze keer was het anders. Ik was wel zenuwachtig, maar dit was gezonde wedstrijdspanning. Die heb je nodig.”

 

Ze legde de lat aanvankelijk op 1,65 meter. Dat was een makkie. Er kwam telkens vijf centimeter bij, totdat de magische 1,85 haar vanuit de hoogte toegrijnsde. Haar goede gevoel kwam uit. „Ik wist dat ik het kon, maar als je het dan echt, haalt komt er toch iets los. Ik heb de lat daarna nog op 1,90 gelegd, 4 centimeter onder het Nederlands record van Nadine Broerse. Ik wilde het moment pakken, want je weet nooit of zo’n vorm terugkomt. Maar na die ontlading weet je dat het lastig wordt. Voor hetzelfde geld ga je drie keer dwars door de lat heen. Daar hield ik wel rekening mee, maar toch kon ik de rust niet meer vinden om goed te springen.”
 
Wat maakt het uit? Ze keerde vier jaar geleden terug naar Friesland om meer ontspannen met haar sport om te gaan. Dat werkt kennelijk. Weifelend: „Ik heb mijn doelen laten varen, dat is een bewuste keuze geweest. Ik wil plezier hebben in wat ik doe. Aan de andere kant is het ook jammer, want als ik aan een wedstrijd meedoe wil ik altijd winnen. En ik voel dat ik hoger kan springen. Maar bij hoogspringen speelt het mentale aspect een veel grotere rol dan bij andere atletiekonderdelen. Die lat gaat steeds hoger, letterlijk.”
 
Maar och, wat vindt ze haar sport schitterend. Die Fosburyflop, die honderden varianten op de beroemde ruggelingse sprong over de dwarsligger, altijd weer geniet ze ervan. Vurig: „Het gevoel dat je lang in de lucht hangt en dat je, op het moment dat je neerkomt, merkt dat je die lat hebt laten liggen. Het is een beetje zweven. Je katapulteert jezelf op eigen kracht.” 
 
Met haar klasse zou deelname aan het NK atletiek (14 tot en met 16 juli in Utrecht) een abc’tje moeten zijn. Sierd Wijnalda, een keer per week haar trainer bij Impala, zei al dat de Gorredijkse kans maakt op eremetaal. Alleen Lisanne Hagens en Marlies van Haaren bedwongen dit seizoen ook 1,85.
 
„Of ik me inschrijf voor het NK hangt af van het aantal deelneemsters”, zegt Woudstra zelf. „Ik wil alleen de finale op zaterdag springen. Als het aantal springsters meer dan acht bedraagt, wil de KNAU op vrijdag kwalificatieronden afwerken. Maar mensen zoals ik werken dan gewoon. Dit jaar heb ik trouwens een bruiloft en die laat ik niet schieten. Vroeger had ik dat gedaan, nu niet meer. Een wildcard voor de finale?” Ze lacht: „Dat zou eigenlijk wel moeten, maar daar ben ik niet belangrijk genoeg voor. De inschrijving sluit eind deze maand. Ik beslis op het laatste moment of ik meedoe.”
 
Ach, ze kan altijd nog voor een tweede carrière gaan. Als korfbalster. Vader Henk Woudstra en moeder Marijke Ensing waren in hun jonge jaren korfbal-international voor Oranje. Zelf was Nikki Woudstra in haar jeugd ook fanatiek, maar ze moest een keuze maken en koos voor atletiek. Tegenwoordig korfbalt ze voor haar plezier in het vierde team van LDODK.
 
„Mijn ouders hebben mij nooit druk opgelegd. Ze vonden alles goed wat ik deed, ook toen het niet meer lukte. Ze hebben altijd achter me gestaan. Soms vraag ik me wel af of ik tot nog betere prestaties zou zijn gekomen als ik van jongs af aan altijd alles op het hoogspringen had gezet. Misschien juist wel niet. Ik weet dat ik ook andere dingen nodig heb om goed in mijn vel te zitten. Misschien was ik dan juist wel eerder gestopt.”
 
Bron: Leeuwarder Courant ©2017

Sponsors

Geslaagd seizoen voor LDODK B3

De B3 is een echt damesteam. Een team met 11 dames die aan het begin van het seizoen bij elkaar kwamen vanuit verschillende C-teams. De trainingen werden gegeven door Marije de Leeuw en Harry Berga. Zij deden ook de coaching en de coördinatie.

We begonnen het seizoen 2016-2017 met een uitwedstrijd bij Oerterp B1. Een goede eerste helft werd gevolgd door een erg matige 2de helft. We verloren, eigenlijk wel een beetje onnodig. In de rest van het najaars veldseizoen hetzelfde plaatje. We verloren nooit dik maar het was elke keer net niet.

In de zaal ging het al beter. Bij vlagen speelden we goed. Toch was het nog steeds erg wisselend. Van de onderste verliezen, van de bovenste winnen, je kent het wel. Vooral het doelpunten maken was lastig, kansen genoeg, maar ja… in de eindrangschikking stonden we in de middenmoot. Ook kregen drie van de speelsters een langdurige blessure.

Weer op het veld werden we steeds constanter. Thuis tegen DIO wonnen we dik (14-5). Op een vrijdagavond in Nuis versloegen we Kwiek met 9-4. We gaven weinig weg en de doelpunten vallen steeds gemakkelijker. Na twee competitieronden stonden Altijd Kwiek en wij bovenaan met de volle score. Twee ontmoetingen met Altijd Kwiek volgden. Eerst thuis speelden we een goede eerste helft, maar in een moeizame tweede helft gaven we het nog bijna weg. Winst 5-4… In de uitwedstrijd wederom op vrijdagavond hadden we het goed staan. We gaven weinig weg maar wederom scoorden we ook erg moeizaam. Strafworpen waren ook die dag niet aan ons besteed. Toch wonnen we weer, wederom met 4-5.

Dan de kampioenswedstrijd tegen Kwiek. Kwiek staat nog puntloos onderaan. We starten scherp en spelen al snel een gewonnen wedstrijd. Bij rust is het 7-1. Na rust bouwen we de voorsprong verder uit. Eindstand wordt 14-5. Ongeslagen kampioen!

Ook de laatste wedstrijd tegen DIO werd gewonnen (8-9).

LDODK B3 2016-2017: Birke Oostra, Amber Blaauw, Ilse de Vries, Ilse Minkes, Marit Comello, Jente vd Weg, Bente Brit de Haan, Eke Berga, Silde de Leeuw, Mirte Bakker, Kyra Hottinga.

 

 

Sponsors

F1 driedubbel kampioen

Clubfotograaf Susan Starkenburg was bij de kampioenswedstrijd van LDODK/Rinsma Fashion F1 tegen Lintjo F1 vrijdagavond 19 mei in Oldeberkoop. Dit laatste competitieduel voor de F1 werd met 3-12 gewonnen. Hierdoor eindigt de ploeg de competitie met tien punten op de eerste plaats. De F1 is in het seizoen 2016-2017 drie keer kampioen geworden.

Het was ook de laatste wedstrijd voor trainer/coach Carolien Hornstra, die na acht jaar stopt met het geven van training aan onze jongste leden. Carolien, bedankt voor je inzet en het ga je goed!

 

 

Sponsors

Verslagen

Het 6e: afsluiten als kampioenen

 
Zoals beloofd nog even de laatste 3 verslagen. Dat er nog even een Koernijtsjes tussendoorkwam heb ik niet geweten, anders hadden jullie misschien nog wel eerder geweten hoe het ons was vergaan. Op 14 mei mochten we thuis aantreden tegen, wederom, OKO Bies. Hans was afwezig, dus onze versterking bestond uit Hjerke, Coby en Eline. Fedde, Dick, Coby en Jikke gingen meteen in de aanval, terwijl Patrick, Jorrit Jan en Eline in de verdediging begonnen. Wytske, net hersteld van haar blessure wilde wel even rustig aan beginnen…..op de bank dus, met Hjerke. En terwijl het publiek weer massaal toestroomt, begint Fedde de wedstrijd mooi met de 1-0 van afstand. Helaas moet deze voorsprong losgelaten worden, maar na een poosje zorgen Dick en Coby weer voor de aansluitende treffers.(3-3)
 
Hjerke en Jorrit Jan wisselen intussen van positie, waarna Hjerke ons meteen op voorsprong brengt. Ellen volgt met een fraai omdraaibal(5-3). Maar ook OKO laat zich niet onbetuigd, dus de 6-4 is dan uiteindelijk maar weer voor Dick, uit een vrije bal. Eline scoort de 7-5 en Coby de 8-5 van afstand en zo duiken we de theepauze in.
 
Na de pauze begint Wytske voor Eline, maakt Dick de 9-5 en wordt het 9-7. Hierna scoren Dick, Coby en Patrick van afstand en is het 12-7 (klinkt simpeler dan het was, trouwens -- kostte best wat pogingen). De 13-8 voor Dick volgt uit een vrije bal. Hierna volgen afstanders van Dick en Hjerke (15-8), waarna de tegenstander weer even aan bod is (15-10). Coby ontdekt dat kleine kansjes ook nog lonen, maar Patrick houd een voorliefde voor afstand schoten (17-10). Jorrit Jan, die onderhand alweer een poosje in het veld staat voor Fedde, scoort ook maar even van afstand (18-11), Dick doet dit dan ook maar weer eens (19-11). Wytske heeft deze helft haar draai ook weer teruggevonden, is uitgekeken op al die afstandschoten en maakt een fraaie uitstartbal naar achteren. Deze 2-12 is ook meteen de eindstand.
 
Op 21 mei vertrekken we richting Uffelte. Meerdere malen wordt er gevraagd of de kleding etc wel mee is, maar waarschijnlijk zijn dit de zenuwen. Onze kampioenswedstrijd (of die van hun). Bij aankomst treffen we eerst een “oude” bekende, Koen Nuchelmans is belast met de kantinezaken (en dus de thee…was prima Koen). Dick, Patrick, Jikke I en Eline starten in de aanval; Hans, Jorrit Jan, Jikke K en Ellen in de verdediging (op de bank dus Hjerke en Wytske, terwijl Fedde zijn talenten ergens in Hilversum liet bewonderen). Het was prachtig weer en de wedstrijd begon spannend. 1-0 achter, 1-1 gelijk door een afstander van Jikke I. De 4-2 werd een afstander van Eline, de 5-3 kwam van Ellen en de 6-4 van Dick. Hierna werd het gaatje groter, helaas. Er werd supergoed verdedigd, pas bij 9-5 wist Wytske te scoren (zij had gewisseld met Eline, terwijl Hjerke wisselt met Dick). De 11-6 is dan weer een afstander van Hjerke, terwijl de pauze een 13-6 stand geeft. Theedrinken aan de rand van het grasveld, oude tijden herleven, maar bijblijven is lastig, laat staan inhalen. We proberen toch even een tactische wissel uit, immers, hoe haal je het meeste spelplezier uit deze wedstrijd? Dat moet je toch proberen. Dus Dick komt in het veld voor Jorrit Jan, die op zijn beurt weer Patrick het veld uit jaagt. Het eerste doelpunt na de thee is dan ook voor Dick (13-7), de 15-8 en 15-9 zijn ook voor hem, beiden uit een vrije bal (zelf meegekregen). Wytske zorgt met een afstand ervoor de 16-10 en Ellen voor de 17-11. Wie de 19-12 maakt valt niet meer te herleiden, de 21-13 is een stip van Jorrit Jan en de 21-14 een klein kansje voor Hans. Jikke I en Eline zullen ook wel weer gewisseld hebben, maar dat zijn details. Duidelijk is dat we in KORU een te sterke tegenstander hebben. Op het eind scoort Jorrit Jan nog de 13-15 en Hans de 13-16, is het briefje volledig volgeschreven en feliciteren we de terechte kampioenen.
 
Op 28 mei mogen we nog aantreden tegen Roreko. Ditmaal een thuiswedstrijd met extra gezellig veel invalkrachten en een potentieel nieuw lid als toeschouwster (naast de vaste LDODK/Rinsma Fashion 6 aanhangers). We beginnen maar meteen met een strafworp, verzilverd door Dick, krijgen er ook vlot één tegen. De 2-1 is voor Ellen gevolg door de 3-1 van achter de korf, ook voor haar. De 4-2 is dan weer eindelijk eens een doorloopbal, die hebben we een aantal wedstrijden moeten missen (Dick). Als hierna Ellen, Hans en Patrick van afstand scoren is er al een royale buffer (7-2). Jorrit Jan is blijkbaar ook het veld ingekomen want na een uitstartbal van Dick, scoort hij de 9-2. Roreko, die echt niet slecht speelt, maar gewoon totaal geen mazzel heeft met het schot, scoort de 9-3, waarna Wytske, Marjo, Hans en Fedde (weer teruggewissled?) zorgen voor een 13-3 stand. Hierna krijgt Marjo nog een strafworp mee, die Dick verzilvert (14-3). De resterende doelpunten voor de rust zijn voor onze tegenstander (14-6).
 
Na de thee scoort Marjo de 15-6 van afstand. De volgende afstanders zijn voor Ellen, Hans en Wytske(18-7). De 19-8 is dan eindelijk voor ondergetekende, warempel een strafworp die ik zelf meegekregen had (tja, op deze stand kon dat!) Hierna maakt Dick wederom een doorloopbal, scoren Hans en Fedde van afstand, wordt er her en der gewisseld en vergeten doelpunten te noteren, gaat Marjo douchen omdat ze moet coachen en ach… we lopen allen maar meer uit. Fedde scoort van afstand, Coby en Dick een doorloopbal, Hans en Coby van afstand en Hans en Jorrit Jan scoren nog even. Hans zorgt hierna nog voor de 30-14 en Wytske, hoe kan het ook anders, mooi van achter de korf, sluit af met de 31-14. Ik denk dat ons team op die dag wel de meeste doelpunten heeft gemaakt van heel LDODK.
 
Later die middag ontdekken we dat OKO heeft verloren, waardoor wij toch nog medekampioen zijn geworden. Het beloofde gebak gebruiken we wel bij de afsluitende barbecue.
 
Rest mij alleen nog om alle invallers te bedanken voor hun inzet dit seizoen, dit geldt natuurlijk ook voor alle medespelers. (Ellen, super geregeld!) En zonder scheidsrechters kunnen we wel thuis blijven (zonder kleding spelen is ook al lastig genoeg). En het was superfijn dat er altijd publiek was bij de thuiswedstrijden, soms zelfs bij de uitwedstrijden! Bedankt voor een leuk seizoen….benieuwd wat volgend jaar weer gaat brengen!
 
Namens het 6e, Jikke Kortstra
 

Sponsors

Competitie

Sponsors